Bebek isimleri ve anlamları

Kızıl Denizde Yemen kıyılan yakınında bir ada

Arapça kökenli

Hekim, tabib, doktor

Türkçe kökenli

1. Sadık dost, köle.

Arapça kökenli

Mutlu, bahtiyar

Farsça kökenli

Kâm, istek, arzu

Farsça kökenli

1. Çaygillerden, büyük beyaz, kırmızı veya penbe renkte çiçekler açan dayanıklı yapraklı bir bitki. 2. Yabangülü, çingülü.

Arapça kökenli

1. Ay. 2. Sadık hizmetkâr. 3. Kuran-ı Kerimin 54. suresi.

Arapça kökenli

1. Bütün tam noksansız, eksiksiz. 2. Kemale ermiş olgun. 3. Yaşını başını almış terbiyeli, görgülü. 4. Alim, bilgin, geniş bilgili. - (bkz. Kemal).

Arapça kökenli

(bkz. Kamil)

Arapça kökenli

İsteğine kavuşmuş olan

Farsça kökenli

1. KAm sürücü, süren, arzusuna isteğine kavuşmuş mutlu. 2. Arzusuna erişen, bahtiyar, mutlu.

Farsça kökenli

İsteğine kavuşmuş, mutlu

Farsça kökenli

Kan ve ay kelimelerinin birleşiminden oluşmuş bir isimdir.

Türkçe kökenli

1. Hz. Alinin sadık, vefakâr kölesi. 2. Bir evin gediklisi.

Arapça kökenli

Güçlü soydan gelen

Türkçe kökenli

1. Kanaat eden, yeter, bulup fazlasını istemeyen. 2. İnanmış kanmış.

Arapça kökenli

(bkz. Kani)

Arapça kökenli

1. Çinin kuzey batısında önemli bir sınır kenti. 2. Çinde müslümanların en çok bulunduğu eyalet.

Türkçe kökenli

1. Köprü, özellikle taştan yapılmış. 2. Su yolu, bend, hisar anlamına da gelir.

Arapça kökenli

1. Devletin teşri, yasama kuvveti tarafından herkesçe uyulmak üzere konulan her türlü nizam, kaide kural. 2. Herhangi bir mevzu üzerindeki kanunu taşıyan kitap.

Arapça kökenli

1. Kanuna ait kararla ilgili. 2. Osmanlıların 10. padişahı Sultan 4. Süleymanın lakabı, Osmanlıların yükselme devrinin son padişahı. - Daha çok lakab olarak kullanılır.

Arapça kökenli

Kanını ver, asil

Türkçe kökenli

Akıl, ruh

Türkçe kökenli

Uygun, düzenli

Türkçe kökenli

Vahşi kedigillerden, benekli, yırtıcı hayvan

Türkçe kökenli

-(1680-1738) yıllan arasında Kırım hanı oldu. 3 defa han olmuştur

Türkçe kökenli

Şümul ihtiva, ihata, istiab, manalarına gelen uydurma bir kelime

Türkçe kökenli

1. Bir geminin sevk ve idare sorumlusu. 2. Şehirlerarası otobüs şoförü. 3. Baş pilot.

İtalyanca kökenli

Esmer, kara yağız yiğit

Türkçe kökenli

(bkz. Karacabey)

Türkçe kökenli

Esmer, erkek deve

Türkçe kökenli

1. Rengi karaya çalan, esmer, yağız. 2. Geyikgillerden, küçük, boynuzlu, güzel görünüşlü av hayvanı. 3. Üst kol.

Türkçe kökenli

Esmer bey, rengi karaya çalan

Türkçe kökenli

(bkz. Karaca)

Türkçe kökenli

Esmer bey, Esmer hükümdar. Karahanlılar devletinin kurucusu

Türkçe kökenli

Bir tür dağ ağacı

Türkçe kökenli

1. Esmer, yağız insan. 2. Güneybatıda esen yel.

Türkçe kökenli

Karayağız, kahraman yiğit

Türkçe kökenli

Bir çeşit kokulu çiçek

Arapça kökenli

1. Orta Anadoluda bir köy. 2. Veysel Karaninin doğduğu yer.

Arapça kökenli

1. Ağır akan su. 2. Çoğunlukla gözün iç basıncının çoğalmasıyla kendini gösteren körlüğe neden olabilen bir göz hastalığı.

Türkçe kökenli

Amuderyayı vücuda getiren nehirlerden Surhab üzerinde önemli bir kent

Türkçe kökenli

Süsengillerden, beyaz pembe çiçekler açan soğanlı bitki

Türkçe kökenli

1. Çiğdem. 2. Nergisgillerden baharda çok erken çiçek açan soğanlı bir bitki.

Türkçe kökenli

İş bilir, uyanık, tecrübeli

Farsça kökenli

Saf, arı, katıksız. İngilizce de katherine isminin kısaltılmışı olarak ta kullanılır.

İngilizce kökenli

1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Türkçe kökenli

Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit

Türkçe kökenli

(bkz. Kargın)

Türkçe kökenli

l. Yakın. 2. Nail olan. 3. Hısım komşu. 4. Mabeynci.

Arapça kökenli

Türk boylarından biri

Türkçe kökenli

(bkz. Karluk)

Türkçe kökenli

Parlak kırmızı renk

Farsça kökenli

1. İki boynuz. 2. Zülkarneyn: Kuran-ı Kerimde Kehf 83, 86, 94. ayetlerde adı geçen ve nebi mi, veli mi olduğunda tereddüt edilen zat. 3. Büyük İskender.

Arapça kökenli

Karın suyu ya da sulu kar anlamına geliyor.

Türkçe kökenli

1. Kartalgillerden, beyazla karışık siyah tüylü, kıvrık ve kuvvetli gagalı, geniş kanatlı büyük yırtıcı kuş. 2. Yeniden diriliş ve güçlülük sembolü.

Türkçe kökenli

Er. - Yaşlı, pir.

Türkçe kökenli

(bkz. Kartay)

Türkçe kökenli

1. Beni İsrailde zenginliğiyle meşhur olan ve bu yüzden kendisini herşeyin sahibi gibi görmeye başlayıp Allaha karşı büyüklenen, belki de dünya kapitalistlerinin en eskisi ve en büyüğü olan kişi. Hz. Musa dönemlerinde yaşamış bu müstekbir, ilahi kahır ve intikama uğrayarak bütün servetiyle birlikte ani bir zelzele ve tufan sonucu yerin dibine geçmiştir. 2. Hunnan ile Beni İsraile zulmeden Firavunun müşrik nazırlarından. 3. Çok zengin kimse.

Arapça kökenli

Köy küçük kasaba. Kabile reisi veya eşraftan birine oturduğu karyeyle aynı isim verilmektedir

Arapça kökenli