Bebek isimleri ve anlamları

1. Olgunluk, yetkinlik, tamlık, eksiksizlik. 2. En yüksek değer, mükemmellik, değer baha. 3. Bilgi, fazilet.

Arapça kökenli

İnsanın bilgi ve ahlak güzelliği bakımından olgunluğu

Arapça kökenli

1. Dinde olgunluğa eren, dinin son derecesi. 2. Din bilgisi kuvvetli. - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.

Arapça kökenli

Bilgi ve erdem sahibi

Arapça kökenli

Yay tutan, yay tutucu

Farsça kökenli

Az bulunan, nadir

Farsça kökenli

1. Hz. Yakubun memleketi, Filistin. 2. Yusuf-i Kenan: Hz. Yusuf. - Pir-i Kenan: Hz. Yakub. Hz. Nuhun iman etmeyen oğlunun adının da Kenan olduğu rivayet edilmektedir.

Arapça kökenli

Yosun yükseltisi

Bilinmiyor kökenli

Şehirli, kentli

Türkçe kökenli

Kepez, deniz kıyısındaki kayalıklara verilen addır. Bu kayalara hırçın dalgalar çarpsa bile diyer kayalar gibi aşınmazlar.

Türkçe kökenli

(bkz. Kirami)

Arapça kökenli

1. Kerem bağış ihsan lütuf sahibi. 2. Dinde üstün mertebelere ulaşan. 3. Keramet sahibi derviş veli. - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.

Arapça kökenli

1. Birine karşı ikramda bulunmak. 2. Allahın bir kimseye cömertliği, lütfü, himayesi ve yardımı olarak ele alınır.

Arapça kökenli

Bağış, ihsan ağırlama

Arapça kökenli

1. Asalet, asillik, soyluluk. 2. Cömertlik, el açıklığı lütuf, bağış, bahşiş.

Arapça kökenli

(bkz. Kerem)

Arapça kökenli

Eskiden kullanılan bir çeşit nefesli saz

Farsça kökenli

1. Kerem sahibi, cömert, verimcil. 2. Ulu, büyük. 3. Lütfü, ihsanı bol, ihsan yönünden ulu. 4. Allahın isimlerinden, "abd" takısı alarak kullanılır, (bkz. Abdülkerim).

Arapça kökenli

(bkz.Kerim)

Arapça kökenli

1. (bkz. Kerim). 2. Âyet. 3. Kız evlat.

Arapça kökenli

(bkz. Kerim)

Türkçe kökenli

Açma, meydana çıkarma

Arapça kökenli

Büyük Sahrada önemli bir vaha

Arapça kökenli

Yıldız gökyüzündeki parlak cisimleri ifade eden genel isim

Arapça kökenli

Var olmayla, varlıkla ilgili

Arapça kökenli

1. Maddi ve manevi çokluk, kalabalık nesil. 2. Cennette bir havuzun ırmağın adı. 3. Kur’an-ı Kerim’de 108. ve en kısa sure.

Arapça kökenli

Büyük hükümdar, şah

Türkçe kökenli

1. Karşılık. 2. Mükafat veya mücazat.

Farsça kökenli

Dünya

Farsça kökenli

1. Adil ve ulu padişah. 2. Keykavusun torunu, Siyavuşun oğlu olan meşhur hükümdar.

Farsça kökenli

1. Adil, necip. 2. Keyaniyanın II. padişahı olup Keykubatın torunu ve halefidir. Keylerin ikinci padişahı.

Farsça kökenli

1. Büyük ve ulu padişah. 2. Keykavusun dedesi olan ünlü padişah. 3. Keylerin ilk padişahı. - Türk dil kuralları açısından "d/t" olarak kullanılır.

Farsça kökenli

Zeka, anlayış, kavrayış

Arapça kökenli

Satürn yıldızı

Farsça kökenli

1. Akıllı, anlayışlı, kavrayışlı. 2. İnce zarif.

Arapça kökenli

(bkz. Keyyis)

Arapça kökenli

1. Bir yeri yöneten kadın kahya. 2. Ev kadını, evine ve kocasına bağlı kadın.

Farsça kökenli

Kahraman

Farsça kökenli

1. Duygu, davranış ve hareket bakımından ince, zarif, nazik, çelebi. 2. Büyük cömert, asil, zengin. 3. Şık, seçkin. 4. Büyükler, ulular. 5. Kibirli.

Arapça kökenli

(bkz. Kibar)

Arapça kökenli

Küçük hükümdar

Türkçe kökenli

1. Yetişme, el verme, kafi gelme. 2. Bir işi yapabilecek yetenekte olma.

Arapça kökenli

Yol gösteren, rehber

Türkçe kökenli

Kılıç gibi keskin yiğit

Türkçe kökenli

(bkz. Kılıçalp). İlk Selçuklu Sultanı Süleyman Şahın oğlu. Daha sonra O da Selçuklu hanedanının başına geçti

Türkçe kökenli

(bkz. Kılıçalp)

Türkçe kökenli

1. Çelikten silah. 2. Davranış, yaratılış, huy.

Türkçe kökenli

X. yy. İrtişin orta bölgesinde yaşayan bir Türk kavmi

Türkçe kökenli

Çok çalışkan, etkin, faal

Türkçe kökenli

1. İnce zarif. 2. Aksi.

Türkçe kökenli

(bkz. Kıncal)

Türkçe kökenli

1. Kaynak, menba. 2. İstek, arzu, gayret. 3. Obur. 4. Oğuzların 24 boyundan biri.

Türkçe kökenli

(bkz. Kınık)

Türkçe kökenli

Kuzey Suriyede bir şehir, eski Halepde denilmektedir

Arapça kökenli

Kır beyi, taşrada oturan

Türkçe kökenli

1. Soydan gelenler, soyu temizler, ulular, sergeliler. 2. Cömertler, eliaçıklar. Sahabenin lakabı olmuştur.

Arapça kökenli

1. Cömertçe, eli açıklara özgü. 2. Soylular, ulular, şereflilerle ilgili.

Arapça kökenli

1. Genç, delikanlı. 2. Ürün vermeyen arazi. 3. Eşkıya yol kesen.

Türkçe kökenli

Gülgillerden, yapraklanmadan önce çiçek açan, düz kabuklu ağaç ve bu ağacın yuvarlak sulu ve tek çekirdekli yemişi

Yunanca kökenli

1. Dolu. 2. Ufak ve sert taneli kar, rüzgarla karışık yağmur.

Türkçe kökenli