Bebek isimleri ve anlamları

(bkz. İzhan)

Türkçe kökenli

Gösterme, meydana çıkarma

Arapça kökenli

İz bırakan

Türkçe kökenli

1. Aşın övme. 2. Altın arama. 3. Korkutma.

Arapça kökenli

1. Değer kıymet yücelik, ululuk. 2. Kuvvet, kudret. 3. Hürmet, saygı ikram izan.

Arapça kökenli

1. Dünün kıymeti, kudret, ulviyeti. 2. Asıl şekli "İzzüddin"dir. - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.

Arapça kökenli

Sabırlı, dayanıklı kimse

Arapça kökenli

Yeşim taşı. Yarı değerli yeşil renkli bir taş.

Fas kökenli

Gece meydana gelen ve sabah çiçekler üzerinde görülen su damlacığı, çiğ, şebnem (bkz. Şebnem)

Farsça kökenli

Parlayan, ışıldayan çiy

Bilinmiyor kökenli

Güneşin doğuşu

Çerkezce kökenli

Yakınmak, haykırmak anlamları taşır.

Bilinmiyor kökenli

Yasemin

Bilinmiyor kökenli

1. Bakır pası. 2. Çöktaşı. 3. Deniz yeşili renk.

Türkçe kökenli

Derinlik. Derin deniz

Farsça kökenli

(bkz. Jiyan)

Farsça kökenli

Coşmuş, kükremiş, kızgın

Farsça kökenli

1. Karışık, karmakarışık, dağınık. 2. Derinlik.

Farsça kökenli

1. Dağlık. 2. Dağ tepesi.

Farsça kökenli

1. Çin ve Moğol imparatorlarına verilen isim. 2. Hakan, hükümdar.

Türkçe kökenli

1. Topuk kemiği, aşık kemiği anlamında. 2. (Mecazen): Şeref, şan, onur anlamında kullanılır. 3. Kab b. Züheyr (Vll.yy.): Sahabedendir. Rasulullah için okuduğu Kaside-i Bürde çok meşhurdur. Birçok dillere çevirisi yapıldı.

Arapça kökenli

1. Olabilir, mümkün. 2. Cins, soy, sınıf, tür, çeşit. -Hz. Âdemin büyük oğlu olup kardeşi Habili öldürmüş ve yeryüzünde ilk kan döken insan olmuştur.

Arapça kökenli

1. Ayak. 2. Adım. 3.Yarım arşın uzunluğunda bir ölçek. 4 Uğur.

Arapça kökenli

1. İlerleyen.

Farsça kökenli

1. İman esaslarından, Allahın bütün yaratıklar için hüküm ve irade ettiği hallerin oluş şekli,alın yazısı, takdir. 2. Talih, baht. 3. Kötü talih. 4. Güç kuvvet.

Arapça kökenli

1. Hüküm, karar, hakimlik. 2. Seri devlette, mahkeme reisi. İlim sahibi yetkili. Kadı İyaz: (İyaz b. Musa b. Ümran es-Sebtî: (1083-1149). Meşhur fıkıh ve hadis bilgini. İspanyada Gırnata kadılığı yaptı. 20yi aşkın eseri vardır.

Arapça kökenli

Yüzü ince sık tüylü, parlak ve yumuşak kumaş

Arapça kökenli

1. Ayak basan, ulaşan, varan. 2. Ezeli, evvelsiz. 3. Çok eski zamanlara ait eski atik. 4. Yıllanmış. - Kelam-ı Kadim, Kuran-ı Kerim.

Arapça kökenli

1.Yetişkin dişi insan. 2. Evlenmiş kadın. 3. Evli ve itibarlı kadın, hanım.

Türkçe kökenli

1. Değer, kıymet, itibar. 2. Parlaklık. 3. Kudret sahibi kudretli, kuvvetli, güçlü. 4. Allahın isimlerinden. Kuran-ı Kerimde 50ye yakın yerde geçmektedir. Başına"abd" takısı olarak "Abdülkadir" olarak kullanılır.

Arapça kökenli

1. Allahla güçlenen. Gücünü Allahtan alan. 2. Ebul-Ahmed b. İshak. Abbasi halifesi (Öl. 1031). Halife Muktedirin torunu.

Arapça kökenli

Güçlü kuvvetli

Arapça kökenli

1. Güçlü, kuvvetli hükümdar, padişah. 2. Kadir ve şah kelimelerinden türetilmiş birlesik isimdir.

Farsça kökenli

Dinin kudreti, gücü. - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır

Arapça kökenli

1. Değer, itibar. 2. Onur, şeref, haysiyet, meziyet. 3. Rütbe, derece.

Arapça kökenli

Değerli, itibarlı, can, ruh. - Kadri ve Can isimlerinden meydana gelen birleşik isim

Farsça kökenli

– Değerli hükümdar, yönetici.

Türkçe kökenli

(bkz. Kadri)

Arapça kökenli

El veren, yeter, yetecek, yetişen, kifayet eden

Arapça kökenli

1. Şiirde, mısra sonunda yer alan kelimelerin ses benzerliği, ses uyuşması, uyak. 2. Eski nesrimizde zaman zaman yer alan ses benzerliği ve uygunluğuna dayanan sanat, seci.

Arapça kökenli

Hükümdar, hanların hanı

Türkçe kökenli

1. Hakan, imparator. 2. Kükremiş, öfkelenmiş, kükreyen, öfkelenen.

Türkçe kökenli

1. Ziyadesiyle kahreden, kahredici, yok edici batırıcı. 2. Allahın isimlerinden. - İsim olarak kullanılmaz. - (bkz. Abdülkahhar).

Arapça kökenli

1. Allahın sıfatlarındandır. Kuran-ı Kerimde iki yerde geçer. 2. Kahredici, zorlayan. 3. Yok eden. 4. Ezici kuvvet. Kahir Billah: Abbasi halifesi. (Ebu Mansur Muhammed el-Mutezid). Muktedirin kardeşi.

Arapça kökenli

1. Yiğit, cesur, (bahadır). 2. Hüküm sahibi, iş buyuran. 3. Fars mitolojisinde Rüstemin yendiği kimse. - (bkz. Bahadır).

Farsça kökenli

Fırat nehri kollarından birinin adı, Malatyada aynı isimle yerleşim bölgesi vardır

Türkçe kökenli

1. Efendi, emir. 2. Ev sahibi, aile reisi. 3. Çiftlik yöneticisi.

Farsça kökenli

1. Rehber kumandan. 2. Atlan yedekte götüren. 3. Oturan, ikamet eden.

Arapça kökenli

1. Oturan. 2. Temel, esas. 3. Başkent.

Arapça kökenli

1. Duran, ayakta duran. 2. Bir şeyi yapan icra eden. 3. Allahın emrini ifa eden.

Arapça kökenli

1. (bkz. Kaim). 2. Türklerde kağıt para manasına gelmektedir.

Arapça kökenli

1. Var olanların hepsi. Yaratıklar. Yer gök. - (bkz. Evren).

Arapça kökenli

Al, kırmızı renk

Türkçe kökenli

1. Dünyadan elini eteğini çekip başı boş dolaşan. 2. Alçak gönüllü, gurur ve kibirden uzak, üstüne başına dikkat etmeyen bulduğu ile yetinen kimse.

Farsça kökenli

1. İzci kumandanı. 2. Kırım hanlığında veliahta verilen unvan.

Türkçe kökenli

1. (bkz. Kalgay). 2. Kahramanoğullarının han soyundan, ceddi de Kalhan adını taşımaktadır.

Türkçe kökenli

1. Hekim. 2. Düşünür. 3. Büyücü, sihirbaz.

Arapça kökenli

Top kaması yapan ya da onaran kimse

Türkçe kökenli

Dağların doruğuna yakın olan yerler

Türkçe kökenli

(bkz. Kamar)

Türkçe kökenli