Bebek isimleri ve anlamları

(Han sülalesine mensup

Türkçe kökenli

Hükümdar çocuğu

Farsça kökenli

Eshâb-ı kirâmdan olan ve Uhud savaşı şehitlerindendir.

Arapça kökenli

Doğu Arabistanda bir Arap kabilesi

Arapça kökenli

1. Sert taş, kaya. 2. Meneviş, menevişli kumaş.

Farsça kökenli

1. Yasak kılınmış mukaddes olan şey. 2. Evlerde yabancı erkeklerin girmesine izin verilmeyen, kadınlara ait bölüm. 3. İç avlu. 4. Hicazda ihrama girilen yerden Kabeye dek uzanan bölüm. 5. Mekke-Medinenin ismi.

Arapça kökenli

İmkanların üstünde olup insanda hayret uyandıran şey.

Arapça kökenli

1. Biri için kutsal olan şeyler. 2. Harem dairesi, harem. 3. Evin içi gibi, başkalarına kapalı olan yer. 4. Bir evin civarı. 5. Avlu. 6. Ortak, şerik. 7. Hacıların, hac zamanı giydikleri giysi.

Arapça kökenli

1. Muhafız, bekçi, gözcü. 2. Koruyan, koruyucu. 3. Son derece hırslı olan. 4. Yemende bir Arap kabilesinin adı.

Arapça kökenli

(bkz. Haris)

Arapça kökenli

Amuderyanın aşağı kısmının her iki yanında bulunan ülke. Bu ülkede XIII. yya kadar dilini muhafaza ederek yaşamış olan İran kavminin adı

Farsça kökenli

1. Tahıl demetlerinin üzerinden düven geçirilerek tanelerin başaklarından ayrılması. Bu işin yapıldığı mevsim, sonbahar. 2. Birçok çeşitten birer parça alıp yeni bir bileşim oluşturmak.

Arapça kökenli

Ekinci, çiftçi, toprağı işleyip ekin eken

Arapça kökenli

Kuran-ı Kerimde bahsedilen peygamberlerdendir. Musa Peygamberin büyük kardeşi. Firavun erkek çocukların öldürülmesi emrini kaldırdıktan sonra doğmuştur. Hz. Musadan 3 sene sonra doğduğu söylenir

Arapça kökenli

1. Arkadaşı Marut ile tanınan melek, büyü ve sihir ile uğraştıkları için kıyamete kadar kalmak üzere Babilde bir kuyuya hapsedilmişlerdir. 2. Babil halkına korunmaları için büyü öğreten iki melekten biri, sihir yapar. - İsim olarak kullanılmaz.

Arapça kökenli

(bkz. Harizm)

Farsça kökenli

1. Hükümde sağlamlık, kuvvet ve olgunluk. 2. Görüş sağlamlığı.

Arapça kökenli

Güzellik, iyilik, hüsn sahibi olmak. Hasan b. Ali b. Ebi Talib: Ali (r.a.)’nin büyük oğlu. Peygamber Efendimizin torunu. Kur’an’da geçen kelimelerdendir

Arapça kökenli

Dürüst, iyi, saf insan

Türkçe kökenli

İsteyerek ve karşılık beklemeksizin yapılan

Türkçe kökenli

(bkz. Hasibe)

Arapça kökenli

Hükümdarların hizmetine tahsis edilmiş şahıs ve zümrelere verilen ad

Arapça kökenli

1. Güzel, süslü. 2. Güzel işler, hayırlar. Hasan şeklinde kullanılır.

Arapça kökenli

Hasene ait

Arapça kökenli

Değerli, eşsiz gül

Arapça kökenli

1. Çıtıpıtı, ince, narin kadın. 2. Bilge, değerli kadın. - Birleşik isim.

Arapça kökenli

1. Hayır sahibi, eliaçık, cömert. 2. Değerli, itibarlı, soyu temiz, muhterem, saygın, şahsi meziyet sahibi. 3. Muhasebeci, sayman.

Arapça kökenli

(bkz. Hasib)

Arapça kökenli

Hasafetli, aklı başında olgun adam

Arapça kökenli

(bkz. Hasif)

Arapça kökenli

1. Haşmetli, gösterişli, muhteşem. 2. Kuru ekmek kırıntısı doğrayan. - Ezen, kıran, yaran, parçalayan. - Ben-i Haşim Hz. Peygamberin (s.a.s) soyu.

Arapça kökenli

Haşime mensup, Haşimilerden olan

Arapça kökenli

Kişisel değeri olan, ünlü bir soydan gelen

Bilinmiyor kökenli

Toplayan, cem’eden, haşreden.

Arapça kökenli

İyi nitelikleri kendinde toplamış genç kız

Türkçe kökenli

İnsanın yaratılışındaki huyu, tabiatı, mizacı

Arapça kökenli

Dinin büyüklüğü, ihtişamı

Arapça kökenli

İhtişam, gösterişlilik, heybet, büyüklük. - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır

Arapça kökenli

İffetli, şerefli, namuslu. - (bkz. Hesna)

Arapça kökenli

Katışıksız, saf, çelik gibi

Türkçe kökenli

1. Ele geçirilemeyen veya elden kaçırılan bir nimete veya kıymetli şeye üzülüp yanmak. 2. İç çekme, inleme, üzüntü, iç sıkıntısı, keder, zahmet, eseflenme, özleyiş.

Arapça kökenli

İl adı Antakya olan kentimizin adı

Türkçe kökenli

1. Mühür, üstü mühürlü yüzük. 2. En son. 3. Hatemül-Enbiya: Peygamberlerin sonuncusu, Hz. Muhammed. 4. Halemi Tai: Arap kabileleri arasında tanınmış "Tayy" kabilesine mensup ve cömertliğiyle meşhur olan "İbn Abdullah b. Sad"ın lakabı. 5. Çok cömert olan.

Arapça kökenli

Sonuncu en son olan / Mühürcü

Arapça kökenli

1. Hitab eden, söz söyleyen. 2. Camide hutbe okuyan. 3. Güzel, düzgün konuşan kimse. Sahabe isimlerindendir.

Arapça kökenli

Erken doğan kız çocuğu. Hz. Haticetül-Kübra; Hz. Peygamberin ilk eşi ve 6 çocuğunun annesi. Ümmül-Müminin

Arapça kökenli

1. Kuvvetli, sert ve tiz bir sesle tebliğ veya davet eden kimse. 2. Göz kamaştıran. 3. Göze görünmeyen

Arapça kökenli

(bkz. Hatif)

Arapça kökenli

1. Sona erdiren, bitiren. 2. Mühürleyen, mühürleyici.

Arapça kökenli

(bkz. Hatim)

Arapça kökenli

1. Şan ve şeref sahibi. 2. Yüce, ulu. 3. Tehlikeli.

Arapça kökenli

Hatıra gelen, hatırda kalan şey, andaç

Arapça kökenli

Gönlü okşayan, hatırnaz

Farsça kökenli

Gönül yapan, hoşnut eden

Farsça kökenli

1. Kadın. 2. Eş, zevce. 3. Eskiden yüksek kişilikli kadınlara ya da hakan eşlerine verilen unvan.- Örfte isim olarak kullanılır.

Arapça kökenli

1. Şark, doğu. 2. Güneşin doğduğu gün.

Farsça kökenli

Yaz Gecesi

Kürtçe kökenli

1. Etraf, çevre, güç, kuvvet. 2. Sahabe hanımlarından birisi. Hakkında ayet inmiştir.

Arapça kökenli

Bağır. * Bağırın yanındakiler.

Türkçe kökenli

Esmer kadın. Havva: Hz. Adem (a.s.)’in karısı, ilk kadın. Adem (a.s) cennette uyurken sol kaburga kemiğinden yaratılmıştır. İnsan soyunun başlangıcı yani türeyiş, onların bir arada yaşamaya başlamasıyla vaki olmuştur. Kur’an-ı Kerim’de TÂ HÂ suresinde geçmektedir.

Arapça kökenli