Bebek isimleri ve anlamları

Herkesi seven, özveride bulunan

Türkçe kökenli

Çok büyümüş, gelişmiş, serpilmiş

Türkçe kökenli

Gürcistan ahalisinden veya bu ahalinin soyundan olan. Gürcistan ahalisine ait

Türkçe kökenli

Güçlü, gelişmiş dal

Türkçe kökenli

Maiyeti geniş, çevresi güçlü kuvvetli

Türkçe kökenli

Bu isim hakkında bilgi sahibi olanlar, yorumları ile bizleri aydınlatabilirler.

Bilinmiyor kökenli

1. İranın kuzeydoğusunnda bir yer. 2. Aksak Timurun lakabı.

Farsça kökenli

1. Hanlar hanı. 2. Kara-Hitay prenslerine verilen unvan.

Türkçe kökenli

1. Bol kan. Genç, taze, gelişmiş, serpilmiş.

Türkçe kökenli

Büyü, serpil, geliş

Türkçe kökenli

Gürlükle ilgili, gür olan

Türkçe kökenli

Temiz, pak, hızlı su

Türkçe kökenli

Üzüntü, tasa bilmeyen anlamındadır. Bu isim hakkındaki yorum ve şikayetlerinizi bize ulaştırabilirsiniz.

Arapça kökenli

Cennet, firdevs.

Osmanlıca kökenli

1. Korku ve kuşku duygusundan uzak. 2. İnanma ve bağlanma duygusu. 3. Yüreklilik, cesaret.

Türkçe kökenli

1. Güvenme, dayanma, itimat. 2.Övünme, gurur.

Türkçe kökenli

Güneş görmeyen yer, kuzey

Türkçe kökenli

Seçkin, seçilmiş, beğenilmiş

Farsça kökenli

Seçen, seçilmiş, seçkin, beğenilmiş. - Hz. Muhammed (s.a.s)in dostu (halifesi) Hz. Ebu Bekir, Ömer, Osman ve Ali (r.anhum)

Farsça kökenli

Çare, derman

Farsça kökenli

Güney Arabistanda bir kasaba

Arapça kökenli

Habeşler gibi derisinin rengi çok koyu esmer olan kimse. Habeş ırkına mensup

Arapça kökenli

Sevgili. Seven, dost

Arapça kökenli

(bkz. Habib

Arapça kökenli

Allahın sevgilisi. Hz. Peygamber

Arapça kökenli

Habil. Hz. Ademin oğullarından, Kabilin kardeşi, Kabil tarafından öldürülmüştür. Yeryüzünde ilk öldürülen kişidir

Arapça kökenli

Nar tanesi

Arapça kökenli

1. Taze, haberli, bilgili, agah, vakıf. 2. Cenab-ı Hak.

Arapça kökenli

1. Delil ikame eden. Delille galip olan. 2. Irak valisi olup, Hz. Muhammed soyuna ve taraflarına eziyet eden Yusuf b. Sakailnin unvanı. Yezidin komutanlarından.

Arapça kökenli

1. Hacca giden,Kabeyi ziyaret eden hacı kadın. 2. Bir çeşit akdiken. - Daha çok lakab olarak kullanılır.

Arapça kökenli

1. Hoca. 2. Bilgin, öğretmen. 3. Çelebi, sahip, muallim, profesör. - Daha çok lakab olarak kullanılır.

Farsça kökenli

1. Taş, kaya. -Hacer-i Esved: Kabenin duvarında bulunan meşhur kara taş. 2. Hz. İsmailin annesi ve Hz. İbrahimin cariyesinin adı.

Arapça kökenli

Kükürt ile demirin birleşmesinden meydana gelen altın sarısı renginde

Arapça kökenli

1. Hacca giden, Kabeyi ziyaret eden, hacı. 2. Dini bir mahalli ziyaret eden kimse.

Arapça kökenli

Birinin bir yere gitmesine engel olan. 2. Kapıcı. -Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır

Arapça kökenli

1. Hicret eden, bir başka yere geçen. 2. Sayıklayan.

Arapça kökenli

Hacılar, hacc farizasını yerine getirmiş olan müslümanlar.

Osmanlıca kökenli

Çabuk kavrayan, anlayışlı, kavrayışlı.

Arapça kökenli

1. Yenilene yardım eden, yardımcı. 2. Hidayet eden, doğru yolu gösteren. Kılavuz, rehber. 3. Önde giden kimse. 4. Mızrak ucu.

Arapça kökenli

Erken doğan oğlan çocuğu

Arapça kökenli

Vakitsiz, erken doğan kız çocuğu. - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. Hadice: Hz. Muhammed (s.a.s)in ilk eşi

Arapça kökenli

1. Keskin. 2. Demir. 3. Öfkeli, hiddetli, şiddetli, titiz. 4. Kuran-ı Kerimin 50. suresinin adı.

Arapça kökenli

Hizmetkar, yardım eden. Hadim-i Harameyn: Harem-i Şerifin hizmetkarı. Hicazın alınmasından sonra Osmanlı sultanlarına verilen lakap

Arapça kökenli

Hz.Muhammedin söz ve davranışları

Arapça kökenli

Vâkıa, olay. Yeni bir şey, ilk defa olan. Haber.

Arapça kökenli

(bkz. Hadi)

Arapça kökenli

1. İnsanın yaptığı işleri yazmakla görevli melekler. 2. Bekçiler.

Arapça kökenli

1. Çok ikram eden, insanı güler yüzle karşılayan. 2. Yalınayak yürüyen, koşan adam.

Arapça kökenli

Erkek torun

Arapça kökenli

Arapça kökenli

Ezberleyen / Özellikle Kuran-ı Kerimi ezbere okuyan

Arapça kökenli

1. Allahın adlarındandır. Muhafaza eden, saklayan, esirgeyen, koruyan. 2. Kuranı ezbere bilen ve usulüne uygun okuyan kimse.

Arapça kökenli

Arapça kökenli

Dinin koruyucusu. - Daha çok unvan olarak verilir

Arapça kökenli

Hz. Ömerin kızı. Hz. Peygamberin zevcelerinden, Ümmü1-Müminin

Arapça kökenli

1. Eski Türk ve Moğol hükümdarlarının kullandığı unvanlardan biri, hanlar hanı. 2. Kağan.

Türkçe kökenli

1. Bir uzlaşmazlığın halli için tarafların üzerinde anlaştıkları kimse. 2. Çeşitli yarışmaları, müsabakaları idare eden kimse. 3. Jüri, bir yarışmada değerlendirme yapan kimse. 4. Allahın isimlerinden. Hüküm veren, karar veren, bütün meselelerin kendisine döndüğü hüküm sahibi.

Arapça kökenli

Hakkı tanıyan, haktan ayrılmayan

Farsça kökenli

ı. Yeşile çalan koyu sarı renk, toprak rengi. 2. Topraktan, toprağa mensup. Mütevazi kişi.

Farsça kökenli

l. Bir şeyin aslı ve esası, mahiyeti. 2. Gerçek, doğru, gerçekten, doğrusu. 3. Sadakat, doğruluk, bağlılık, kadirbilirlik.

Arapça kökenli