Bebek isimleri ve anlamları

(bkz. Arısan)

Türkçe kökenli

Temizleyen, arı duruma getiren

Türkçe kökenli

Yaşam ateşi, yiğit

Farsça kökenli

1. Temiz, ari kandan gelen. 2. Üstün galip. Arkan (Seyfı) Türk mimar (1903-1966).

Arapça kökenli

Yavaş, ağır, sakin, gelecek yıl

Türkçe kökenli

Temiz, uğurlu, kutlu

Türkçe kökenli

1. Hediye, peşkeş, tuhfe, bergüzer. 2. Birinin gördüğü işe veya başarısına karşılık olarak verilen şey, mükafat.3. Bir ilim adamını tanıtmak veya çalışmalarından ötürü mükafatlandırmak maksadıyla adına çıkarılan ilmi eser. (Köprülü Armağanı).

Farsça kökenli

1. Hasret, özleme. 2. Zahmet, sıkıntı. 3. Teessüf. 4. Pişmanlık.

Farsça kökenli

Amaç, gaye, hedef

Kürtçe kökenli

Emine, korkusuz, yürekli. Anlamlarını taşımaktadır.

Arapça kökenli

İbranice isim. (bkz. Emine)

İbranice kökenli

Çok namuslu kadın.

Arapça kökenli

l Falcı, kahin. Müneccim. 2. Hekim. 3. Göçebe Arap aşiretlerinin örfe vakıf umumi bilgileri.

Arapça kökenli

(bkz. Arraf)

Arapça kökenli

Temiz huylu, namuslu

Türkçe kökenli

1. Temiz ruhlu ve çabuk. 2. Toy. 3. Namus konusunda titiz

İbranice kökenli

1. Kuvvet ve saldırganlığıyla tanınan hayvan, esed, şir. 2. Cesur adam, bahadır. 3. Bir çeşit çiçek. Arslan Argun: Alpaslanın oğlu (1097).

Türkçe kökenli

Cesur, korkusuz han. Arslan Giray: Kırım hanı (1702-1767).

Türkçe kökenli

Arslan gibi cesur ve yiğit şah, kral. Cesur komutan. Arslan Şah: Kirman Selçuklu hükümdarı (l 145).

Türkçe kökenli

Ar+ Taç Utanma duygusunu baş tacı eden

Türkçe kökenli

1. Yarar, fayda. 2. Üstünlük, meziyet, nitelik.

Türkçe kökenli

(bkz. Aktemur)

Türkçe kökenli

Ucu sivri demirle donanmış mızrak

Türkçe kökenli

Selçuklu Emiri. (XI. yy.). Selçukluların ünlü hakanı Alpaslanın emrinde Malazgirt savaşına katıldı

Türkçe kökenli

Gururlu, kendine güveni olan, vakur.

Türkçe kökenli

1. Gelin, küçük gelin. 2. Bebek gibi güzel kız. 3. İşlemecilikte kullanılan yeşil parlak sedef. 4. Ateş böceği. 5. Küçük bir mancınık çeşidi.

Farsça kökenli

Opera eserinde solistlerden birinin orkestra eşliğinde söylediği,kendiiçinde bütünlüğü olan şarkı. Denizciliktede kullanılan bir terim. Hind. Avrupa kültüründe soylu anlamında kullanılıyor.

Hint-Avrupa kökenli

Dindar, sofu

Türkçe kökenli

1. İstek, bahşiş. 2. Emel, heves, meyl. 3. Özlemek, müştak olmak. "Arzum" olarak da kullanılır. Meşhur halk hikayelerinde Kamberin sevgilisi.

Arapça kökenli

Çok istenilen amaç

Türkçe kökenli

(bkz. Arzu)

Arapça kökenli

1. Mersin ağacı. 2. (Fars.) Değirmen.

Arapça kökenli

1. Vezir. 2. Erdem, ileri görüşlülük, yönetimde başarı. Hz. Süleymanın ünlü veziri. Süleyman (a.s.)ın en çok güvendiği kişiydi. Neml suresinde anlatılanlar Asaf üzerine yorumlandı. Daha sonra padişahın vezirlerine Asaf unvanı verildi.

Arapça kökenli

Başlıca, esaslı, temel

Türkçe kökenli

Soy temizliği, soyluluk

Arapça kökenli

Asil soylu, asalet

Türkçe kökenli

Hayat veren

Arapça kökenli

Aşkın en güzel hali

Bulgarca kökenli

Cennetteki dört ırmaktan biri. bal ırmağı

Arapça kökenli

Asena Türk mitolojisinde önemli bir rol oynayan efsanevi bir dişi kurttur. Eski Türklerin en mühim hükümdarlarının mensubu olduğu Aşina, Zena, Asen veya Şunnu adı verilen sülale, efsaneye göre bu dişi kurttan türemiştir. Aslı Açina kelimasinden gelmektedir, zamanla dilimizde değişime uğrayarak asena haline gelmiştir.

Türkçe kökenli

Asena ve ay kelimelerinden türetilmiş bir isimdir.

Çerkezce kökenli

Çok saf, en temiz, halis

Arapça kökenli

En küçük, daha küçük

Arapça kökenli

1. Sahibin çoğulu. 2. Hz. Muhammcd (s.a.s)i görüp ona tabi olan kişiler. İnsanlık aleminin en seçkin simaları ve örnek neslidirler. Haklarında varid olan naslarla korunmuşlar, Allahın yardımını müşahade etmişler ve büyük peygamberin öğretilerini harfiyyen yaşamışlardır. Ashab-ı Kiram: Yüce sahabeler.

Arapça kökenli

Çok isyan eden, çok isyancı.

Türkçe kökenli

Pek sert, pek şiddetli, şiddetle esen

Arapça kökenli

Şiddetle esen rüzgar. Kuranda Yunus 22, İbrahim 18 ve Enam suresi 81. ayetlerde geçer

Arapça kökenli

1. Bir başkasını aşkla seven. 2. Dalgın, unutkan. 3. Tasavvufta Allaha muhabbet duyan kişi. Aşık Çelebi (1520-1572) Osmanlı şair ve yazarlardan.

Türkçe kökenli

1. Sağlam. 2. İyice kökleşmiş, yüksek duygularla hareket eden. 3. Kendi kendine hareket eden. 4. Soyu, sopu belli. Necip.

Arapça kökenli

Üstün, soylu, ay gibi asil.

Türkçe kökenli

1. Yasak, yanına yaklaşılamayan. 2. Günahtan, haramdan çekinen. 3. İffetli, afif, ismetli, perhizkar. Asım b. Umeyr: (749). İslam komutanlarından. Maveraünnehir fethine katıldı ve yiğitliğiyle ün saldı.

Arapça kökenli

(bkz. Asım)

Arapça kökenli

Akılsız, beyinsiz, şaşkın, sersem. - İsim olarak kullanılmaz

Farsça kökenli

1. Bildik, dost, arkadaş, tanıdık, aşna: 2. Sıfat Bilinen, tanıdık olan.

Farsça kökenli

1. Ondabir, onuncu. 2. Samimi dost ve arkadaş. 3. Koca. 4. Aşar toplayan. 5. Kuran-ı Kerimden 10 ayetlik bir bölümü okuma. Aşir Efendi (Mustafa). Osmanlı Şeyhülislamı (1728-1804).Bursa, Mekke ve İstanbul kadılıklarında bulundu. 1758-1800de Şeyhülislamlık görevini ifa etli.

Arapça kökenli

1. Onuncu. Tâsia’nın altmışta biri. Anlamının yanlış yada eksik olduğunu düşünüyorsanız bize ulaşabilirsiniz.

Bilinmiyor kökenli

1. Sütun, direk, kolon. 2. Mersingiller, mersin ağacı türünden ağaçlar. 3. İsyan eden, itaatsiz, başkaldıran, serkeş, bagi. 4. Allahın emirlerini yerine getirmeyen, günahkar. 5. Haydut, şaki. -Bu isim Rasulullah tarafından yasaklanmıştır. İçerdiği anlam İslami anlayışa terstir.

Arapça kökenli

1. Ordu, ordu örgülüyle ilgili. Vazife yapan. 2. Ülke savunmasında istihdam edilmek üzere eğitilip donatılan kimse. 3. Rütbesiz asker, er.

Arapça kökenli

Orduya mensup. Orduyla alakalı. Askeri (Ebu Ahmed el-Hasan b. Abdullah el): Zamanının ünlü alimlerdendir (903-993). Ebu Davud esSicistaninin talebesiydi

Arapça kökenli

1. Geçkin, aşmış olan. 2. Ölçüyü kaçıran, coşkun. 3. Fazla. 4. Sonra. 5. Benzerlerinden daha üstün.

Türkçe kökenli