Bebek isimleri ve anlamları

1. Kasdolunan, istenilen şey, istek. Maksad, niyet, murat. 2. Varılmak istenen yer.

Arapça kökenli

(bkz. Maksud)

Arapça kökenli

Ayrılmış, bölünmüş. Kısmet. Rızk-ı Maksum; Allah tarafından takdir edilmiş rızık

Arapça kökenli

(bkz. Maksum)

Arapça kökenli

1. Kasrolunmuş, kısaltılmış, kasılmış. 2. Alıkonulmuş. Bir şeye ayrılmış.

Arapça kökenli

(bkz. Maksur)

Arapça kökenli

Akla uygun bulunan. Akıl ile bilinir, akılla kanıtlanan. Oldukça akıllı, sözü akla yakın

Arapça kökenli

(bkz. Makul)

Arapça kökenli

1. Sahip, bir şeye sahip olan, bir şeyi olan. Malikiil-Mülk, Allah. 2. Yedi cehennemin hakimi ve kapıcısı olan melek. 3. Zebanileri idare eden melek. İmam Malik, Maliki mezhebinin kurucusu. Ashab bu ismi kullanmıştır.

Arapça kökenli

(bkz. Malik). 1. Mal sahibi olan kadın. 2. Peri, su perisi

Arapça kökenli

Akıncı ocağı reisi

Türkçe kökenli

Bilinen, belli. Herkesçe bilinen. Faili belli olan fiil

Arapça kökenli

1. Bayındır, şenlikli. 2. İmar edilmiş, işlenmiş yer. 3. Beyt-i mamur: Kabe.

Arapça kökenli

1. Mana, anlam. 2. İç, içyüzü. 3. Rüya, düş. - (bkz. Anlam).

Arapça kökenli

1. Hindistan’ın Assam eyaletinde bir nehir. 2. Manas destanında adı geçen Kırgız kahramanı

Türkçe kökenli

Manolyagillerden. Beyaz renkli ve güzel kokulu çiçekleri olan, süs bitkisi olarak yetiştirilen ağaç ve bu ağacın çiçeği

Fransızca kökenli

1. Yardım olunmuş, Allahın yardımıyla galip, üstün gelmiş. 2. Türk musikisinde bir düzen. 3. Bir ney çeşidi.

Arapça kökenli

(bkz. Mansur)

Arapça kökenli

Bakılan, nazar olunan. Gözde olan, beğenilen

Arapça kökenli

(bkz. Manzur)

Arapça kökenli

Dişi geyik, ceylan, karaca

Türkçe kökenli

1. Herkesin yapamadığı ustalık, herşeyde görülmeyen hususiyet, ustalıkla yapılmış olan şey. 2. Bilme, biliş. 3. Hoşa gitmeyen hareket. 4. Vasıta aracı, ikinci el. Marifetname: İbrahim Hakkı Beyin divan kültürüne ait hazırladığı meşhur eseri.

Arapça kökenli

Şenun adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammede (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahimin annesi

Arapça kökenli

Tek kurşun atan bir çeşit tüfek. İtalyanca Martini den gelmekte. Ayrıca ingilizce anlamı ise kırlangıç.

İtalyanca kökenli

1. Herkesçe bilinen tanınmış belli. Meşhur ünlü. 2. Şeriatın emrettiği, uygun gördüğü.

Arapça kökenli

(bkz. Maruf)

Arapça kökenli

Arkadaşı "Harut" ile meşhur olan bir melek olup büyü ile uğraştıklarından dolayı kıyamete kadar kalmak üzere Babilde bir kuyu içerisine hapsedilmişlerdir. - İsim olarak kullanılmaz

Arapça kökenli

Sevilen, sevilmiş

Arapça kökenli

(bkz. Maşuk)

Arapça kökenli

1. Suçsuz, kabahatsiz, günahsız, ismet sahibi. 2. Saf, temiz. İmam-ı Rabbaninin oğlu.

Arapça kökenli

(bkz. Masum). İmamiye mezhebinde günahsız sayılan ehl-i beyt mensubu

Arapça kökenli

Korunmuş, korunan

Arapça kökenli

(bkz. Masun)

Arapça kökenli

İstenilen, aranılan, talep edilen şey

Arapça kökenli

(bkz. Matvlub)

Arapça kökenli

Azat olunmuş, özgürlüğü bağışlanmış

Arapça kökenli

(bkz. Matuk)

Arapça kökenli

Zekat. Kuran-ı Kerimin 107. suresi.

Arapça kökenli

Ara, geri, bir şeyin ötesinde bulunan

Arapça kökenli

Suya ait

Arapça kökenli

1. Maya, asıl ve gerekli madde. 2. Para, mal. İktidar güç. 3. Bilgi.

Farsça kökenli

1. Bir şeyin göründüğü çıktığı yer. 2. Nail olma, şereflenme. 3. Bazı tekkelerde oturarak uyurken dayanılan kısa değerde. 4. Bir çeşit tef.

Arapça kökenli

geçmiş zaman

Türkçe kökenli

1. Zulüm görmüş. 2. Halim, selim, sakin, sessiz.

Arapça kökenli

1. Borçluluk, kefalet. 2. Ödenmesi gereken şey.

Arapça kökenli

Taberistandaki Karini hükümdarlarının sonuncusu

Arapça kökenli

Baş, başlangıç, ilke

Arapça kökenli

Soluyan, soluğan, nefes darlığına yakalanmış olan

Arapça kökenli

(bkz. Mebhur).

Arapça kökenli

Tebrike şayeste. Kullu

Arapça kökenli

(bkz. Mebruk)

Arapça kökenli

Beğenilmiş, hayırlı, yararlı

Arapça kökenli

(bkz. Mebrur)

Arapça kökenli

(bkz. Mebsut)

Arapça kökenli

Yüzü beyaz, gösterişli güzel kadın

Arapça kökenli

Açılmış, yayılmış. Uzun uzadıya anlatılan

Arapça kökenli

(bkz. Mecid)

Arapça kökenli

Rızkı bol, nasibi açık, bahtiyar

Arapça kökenli

1. Samanyolu. 2. Harekete müsait yol, cadde veya yer.

Arapça kökenli

Çok ulu, yüce, şan ve şeref sahibi. Allahın sıfatlarından. Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. Abdülmecid, Allahın (Mecidin) kulu.

Arapça kökenli