K harfiyle başlayan bebek isimleri ve anlamları

1. Yeryuvarlağı bir uçta kalmak üzere yerin güneşin ve herhangi bir gezegenin bir doğru üzerine gelmeleri. 2. İçtima.

Türkçe kökenli

1. Büyük ve sert taş kütlesi. 2. Kayalık sarp dağ.

Türkçe kökenli

Kaya gibi güçlü er

Türkçe kökenli

Canı kaya gibi güçlü

Türkçe kökenli

Kaya gibi güçlü er

Türkçe kökenli

Kaya gibi sert hakan

Türkçe kökenli

1. Akarsu sel. 2. Yassı, düz, kat kat oluşmuş taşlar.

Türkçe kökenli

(bkz. Kayan)

Türkçe kökenli

1. Etkili, hüzünlü, dokunaklı. 2. Akdoğan.

Türkçe kökenli

Sert, güçlü sesli okuyucu, kayayı bile delecek güçte sesi olan okuyucu

Türkçe kökenli

1. Yağmur, sağanak, bora. 2. Oğuz boylarından Osmanlı hanedanının mensup olduğu boy. 3. Sağlam, güçlü, sert.

Türkçe kökenli

Güçlü hükümdar

Türkçe kökenli

Kayıtbay el-Zahiri: Ünlü Mısır ve Suriye sultanı

Türkçe kökenli

1. Pür, saf, katıksız 2. Kötülükten uzak, masum.

Yunanca kökenli

1. Dağ eteği. 2. Güneydoğudan esen bir rüzgar.

Türkçe kökenli

1. Bir suyun çıktığı yer, menşe. Bir haberin çıktığı yer. 2. Araştırma ve incelemede yararlanılan belge.

Türkçe kökenli

Yüksek büyük tutulan ya da sayılan birinden gelen iyilik lütuf, ihsan atıfet, inayet

Türkçe kökenli

İyiliksever, yiğit

Türkçe kökenli

İyiliksever, saygın kimse

Türkçe kökenli

(bkz. Kayraalp)

Türkçe kökenli

1. Taşlı, kumlu, ekime elverişli olmayan toprak. 2. Kaygan toprak. 3. Bileği taşı.

Türkçe kökenli

Kayrılan, himaye edilen (kimse)

Türkçe kökenli

1. Orman içindeki ağaçsız kalan. 2. Kayan yer. 3. İnce çakıllı, kumlu toprak.

Türkçe kökenli

1. Leyla ile Mecnun hikayesinin erkek kahramanı olan Mecnun-i Amirinin asıl adı. 2. Umman Denizinde küçük bir ada.

Arapça kökenli

Roma ve Bizans (Alman) imparatorunun lakabı. -Daha çok unvan olarak kullanılır

Arapça kökenli

Bir yıldız kümesi

Arapça kökenli

1. Gökleri, yeri ve herşeyi tutan. Herşeyin varlık sahibi olabilmesi için gerekeni veren. Allahın isimlerinden.

Arapça kökenli

Hüküm karar verme, emir tesbit vs

Arapça kökenli

1. Göçebe akıncı. 2. Rusyada yaşayan bir Türk kavmi. 3. Genç, taze. 4. İnatçı.

Türkçe kökenli

(bkz. Kazak)

Türkçe kökenli

1. Su çevrisi, kayra. 2. Sazlık yerlerde dibi bulunmayan sulu yer. 3. Girdap.

Türkçe kökenli

(bkz. Kazan)

Türkçe kökenli

1. Öfkesini yenen kimse. Hırsını dizginleyen. 2. Kinini yenen.

Arapça kökenli

1. Büyük, ulu azim. 2. Yaşça büyük yaşlı. 3. Çocukluktan çıkmış genç. 4. Allahın isimlerinden. Abdülkebir şeklinde kullanılmalıdır.

Arapça kökenli

(bkz. Kebir)

Arapça kökenli

Güvercin

Farsça kökenli

1. Günahı örten anlamına gelir. 2. Günahların ödenmesi gereken bedeli.

Arapça kökenli

Sarışın kız çoçuğu

Kürtçe kökenli

Söze ilişkin, sözle ilgili

Arapça kökenli

1. Vücudu kanatlan ince pullarla ve türlü renklerle örtülü, dört kanatlı, çok sayıda türü olan böcek. 2. Narin, ince kadın.

Türkçe kökenli

1. Söz söyleyen, konuşan. 2. Kelimullah: Turu Sinada Cenab-ı Hakla konuşmasıyla Hz. Musaya verilen unvan. 3. Sure-i Kelim: Taha suresi.

Arapça kökenli

(bkz. Kelim)

Arapça kökenli

1. Olgunluk, yetkinlik, tamlık, eksiksizlik. 2. En yüksek değer, mükemmellik, değer baha. 3. Bilgi, fazilet.

Arapça kökenli

İnsanın bilgi ve ahlak güzelliği bakımından olgunluğu

Arapça kökenli

1. Dinde olgunluğa eren, dinin son derecesi. 2. Din bilgisi kuvvetli. - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.

Arapça kökenli

Bilgi ve erdem sahibi

Arapça kökenli

Yay tutan, yay tutucu

Farsça kökenli

Az bulunan, nadir

Farsça kökenli

1. Hz. Yakubun memleketi, Filistin. 2. Yusuf-i Kenan: Hz. Yusuf. - Pir-i Kenan: Hz. Yakub. Hz. Nuhun iman etmeyen oğlunun adının da Kenan olduğu rivayet edilmektedir.

Arapça kökenli

Yosun yükseltisi

Bilinmiyor kökenli

Şehirli, kentli

Türkçe kökenli

Kepez, deniz kıyısındaki kayalıklara verilen addır. Bu kayalara hırçın dalgalar çarpsa bile diyer kayalar gibi aşınmazlar.

Türkçe kökenli

(bkz. Kirami)

Arapça kökenli

1. Kerem bağış ihsan lütuf sahibi. 2. Dinde üstün mertebelere ulaşan. 3. Keramet sahibi derviş veli. - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.

Arapça kökenli

1. Birine karşı ikramda bulunmak. 2. Allahın bir kimseye cömertliği, lütfü, himayesi ve yardımı olarak ele alınır.

Arapça kökenli

Bağış, ihsan ağırlama

Arapça kökenli

1. Asalet, asillik, soyluluk. 2. Cömertlik, el açıklığı lütuf, bağış, bahşiş.

Arapça kökenli

(bkz. Kerem)

Arapça kökenli

Eskiden kullanılan bir çeşit nefesli saz

Farsça kökenli

1. Kerem sahibi, cömert, verimcil. 2. Ulu, büyük. 3. Lütfü, ihsanı bol, ihsan yönünden ulu. 4. Allahın isimlerinden, "abd" takısı alarak kullanılır, (bkz. Abdülkerim).

Arapça kökenli