H harfiyle başlayan bebek isimleri ve anlamları

(bkz. Hasibe)

Arapça kökenli

Hükümdarların hizmetine tahsis edilmiş şahıs ve zümrelere verilen ad

Arapça kökenli

1. Güzel, süslü. 2. Güzel işler, hayırlar. Hasan şeklinde kullanılır.

Arapça kökenli

Hasene ait

Arapça kökenli

Değerli, eşsiz gül

Arapça kökenli

1. Çıtıpıtı, ince, narin kadın. 2. Bilge, değerli kadın. - Birleşik isim.

Arapça kökenli

1. Hayır sahibi, eliaçık, cömert. 2. Değerli, itibarlı, soyu temiz, muhterem, saygın, şahsi meziyet sahibi. 3. Muhasebeci, sayman.

Arapça kökenli

(bkz. Hasib)

Arapça kökenli

Hasafetli, aklı başında olgun adam

Arapça kökenli

(bkz. Hasif)

Arapça kökenli

1. Haşmetli, gösterişli, muhteşem. 2. Kuru ekmek kırıntısı doğrayan. - Ezen, kıran, yaran, parçalayan. - Ben-i Haşim Hz. Peygamberin (s.a.s) soyu.

Arapça kökenli

Haşime mensup, Haşimilerden olan

Arapça kökenli

Kişisel değeri olan, ünlü bir soydan gelen

Bilinmiyor kökenli

Toplayan, cem’eden, haşreden.

Arapça kökenli

İyi nitelikleri kendinde toplamış genç kız

Türkçe kökenli

İnsanın yaratılışındaki huyu, tabiatı, mizacı

Arapça kökenli

Dinin büyüklüğü, ihtişamı

Arapça kökenli

İhtişam, gösterişlilik, heybet, büyüklük. - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır

Arapça kökenli

İffetli, şerefli, namuslu. - (bkz. Hesna)

Arapça kökenli

Katışıksız, saf, çelik gibi

Türkçe kökenli

1. Ele geçirilemeyen veya elden kaçırılan bir nimete veya kıymetli şeye üzülüp yanmak. 2. İç çekme, inleme, üzüntü, iç sıkıntısı, keder, zahmet, eseflenme, özleyiş.

Arapça kökenli

İl adı Antakya olan kentimizin adı

Türkçe kökenli

1. Mühür, üstü mühürlü yüzük. 2. En son. 3. Hatemül-Enbiya: Peygamberlerin sonuncusu, Hz. Muhammed. 4. Halemi Tai: Arap kabileleri arasında tanınmış "Tayy" kabilesine mensup ve cömertliğiyle meşhur olan "İbn Abdullah b. Sad"ın lakabı. 5. Çok cömert olan.

Arapça kökenli

Sonuncu en son olan / Mühürcü

Arapça kökenli

1. Hitab eden, söz söyleyen. 2. Camide hutbe okuyan. 3. Güzel, düzgün konuşan kimse. Sahabe isimlerindendir.

Arapça kökenli

Erken doğan kız çocuğu. Hz. Haticetül-Kübra; Hz. Peygamberin ilk eşi ve 6 çocuğunun annesi. Ümmül-Müminin

Arapça kökenli

1. Kuvvetli, sert ve tiz bir sesle tebliğ veya davet eden kimse. 2. Göz kamaştıran. 3. Göze görünmeyen

Arapça kökenli

(bkz. Hatif)

Arapça kökenli

1. Sona erdiren, bitiren. 2. Mühürleyen, mühürleyici.

Arapça kökenli

(bkz. Hatim)

Arapça kökenli

1. Şan ve şeref sahibi. 2. Yüce, ulu. 3. Tehlikeli.

Arapça kökenli

Hatıra gelen, hatırda kalan şey, andaç

Arapça kökenli

Gönlü okşayan, hatırnaz

Farsça kökenli

Gönül yapan, hoşnut eden

Farsça kökenli

1. Kadın. 2. Eş, zevce. 3. Eskiden yüksek kişilikli kadınlara ya da hakan eşlerine verilen unvan.- Örfte isim olarak kullanılır.

Arapça kökenli

1. Şark, doğu. 2. Güneşin doğduğu gün.

Farsça kökenli

Yaz Gecesi

Kürtçe kökenli

1. Etraf, çevre, güç, kuvvet. 2. Sahabe hanımlarından birisi. Hakkında ayet inmiştir.

Arapça kökenli

Bağır. * Bağırın yanındakiler.

Türkçe kökenli

Esmer kadın. Havva: Hz. Adem (a.s.)’in karısı, ilk kadın. Adem (a.s) cennette uyurken sol kaburga kemiğinden yaratılmıştır. İnsan soyunun başlangıcı yani türeyiş, onların bir arada yaşamaya başlamasıyla vaki olmuştur. Kur’an-ı Kerim’de TÂ HÂ suresinde geçmektedir.

Arapça kökenli

1. Canlı, diri. 2. Allahın sıfatlarından. - "abd" takısı alarak kullanılır. "Abdülhay".

Arapça kökenli

l. Utanma, sıkılma. 2. Ar, namus, edep. 3. Allah korkusu ile günahtan kaçınma.

Arapça kökenli

1. İnsanın kafasında canlandırdığı şey. 2. Bir olay veya eşyanın zihinde kalan izi. 3. Gerçekte olmadığı halde görüldüğü sanılan şey, görüntü.

Arapça kökenli

1. Hayal niteliğinde ya da hayal ürünü olan. 2. Kanuni Sultan Süleyman devrinin büyük şairlerinden biri

Arapça kökenli

1. Yaşayan, diri. 2. Canlılarda doğumdan ölüme kadar geçen süre. 3. Yaşama, yaşayış.

Arapça kökenli

Hayat artıran

Farsça kökenli

Yaşatan, yaşamaya zorlayan

Farsça kökenli

1. Dirilik, canlılık. 2. Büyük önem taşıyan. 3. Hayata, yaşayışa ait, hayatla ilgili.

Arapça kökenli

1. Arslan, esed, gazanfer, şir. 2. Cesur, yiğit adam. 3. Hz. Alinin lakabı.

Arapça kökenli

1. Şaşkın, hayrette. 2. Sevgiden dolayı şaşkına dönmüş.

Arapça kökenli

Zamanında bir klonu kurtarmıs cesur kurtarıcı anlamına gelmektedir.

Ermenice kökenli

Çadır

Arapça kökenli

İyi, faydalı, hayırlı, yarar. Hayrul-Vera: Halkın, alemin hayırlısı, Hz. Muhammed. Hayrul-Beşer: İnsanların hayırlısı, Hz. Muhammed.

Arapça kökenli

1. Şaşmış, şaşa kalmış, şaşırmış. 2. Çok tutkun. 3. Aşırı derecede sevgi duyan.

Arapça kökenli

1. Sevap kazanmak için yapılan hayırlı işler, iyilikler. 2. Sevap için kurulan müessese.

Arapça kökenli

Dinin hayırlı eylediği mübarek kıldığı insan. -Türk dil kuralları açısından "d/t" olarak kullanılır

Arapça kökenli

Şaşma, şaşırma, şaşakalmış, ne yapacağını bilmeme

Arapça kökenli

Hayır eden, hayır sahibi

Arapça kökenli

Hayırla, iyilikle ilgili, uğur ve kutluluğa ait

Arapça kökenli

(bkz. Hayri)

Arapça kökenli