B harfiyle başlayan bebek isimleri ve anlamları

1. Müjde, muştu, iyi haber. 2. Güler yüzlülük, gülümseme.

Arapça kökenli

Güleryüzlü, güleç adam

Arapça kökenli

(bkz. Besim)

Arapça kökenli

1. Müjde getiren müjdeci. 2. Güleryüzlü güleç adam. Kurani bir kavramdır. İnsanlara Allahın emir ve nimetlerini, cennet ve mükafatı haber veren peygamberler ve Kuran için kullanılmıştır.

Arapça kökenli

1. Müjde getiren, müjdeci. 2. Güleryüzlü, güleç hanım

Arapça kökenli

Bir Evliya İsmi

Arapça kökenli

1. Kapalı, bağlı, bitiştirilmiş bağlanmış. 2. Müzikte, şarkının makam ve ahengi.

Farsça kökenli

1. Okşadıkça süt veren deve. 2. Araplarca çok meşhur ve meşum bir kadın.

Arapça kökenli

Beti + Yüz (Bet: benizdeki gibi) Gün : Aydınlık, aydınlık yüz

Türkçe kökenli

Yazılı olan şey, yazılmış yapıt

Türkçe kökenli

Temiz, iffetli

Arapça kökenli

1. Bir nesnenin kendine özgü belirtilerini tam ve açık bir biçimde, söz ya da yazıyla anlatma, tasvir. 2. Herhangi bir şeyin resmi ya da heykeli.

Türkçe kökenli

1. Bakire. 2. Erkekten çekinen, erkeklere yaklaşmayan namuslu kadın. 3. Ayrı kök salan fidan. 4. Hz. Meryemin lakabı. 5. Hz. Muhammed (s.a.s)in kızı Hz. Fatımanın lakabı.

Arapça kökenli

(bkz. Betül).

Arapça kökenli

1. Bildirme, söyleme, açıklama. 2. Belagat ilimlerinden ikincisi. 3. Belli apaçık.

Arapça kökenli

1. Gece uyuma, gece iş görme, geceyi işiyle geçirme. 2. Türk müziğinin en eski makamlarından olup, hala kullanılmakta olan bir makamdır.

Arapça kökenli

1. Ak, en açık renk. 2. Aydınlık. 3. Deri rengine göre bir insan ırkı. 4. Yumurta akı. -Mahalli yerlerde kadın adı olarak kullanılmakladır.

Arapça kökenli

Ebu Yezid, Yezidin babası, kısaltılmıştır. - Arapçadan Türkçeleşmiş

Arapça kökenli

(bkz. Baybars)

Türkçe kökenli

Çelik gibi güçlü, saygın kimse

Türkçe kökenli

(bkz. Beybolat)

Türkçe kökenli

1. Tehlikeli yer. 2. Sahra, çöl. 3. Mekke ile Medine arasında düz bir yer.

Arapça kökenli

Horasanın Nişabur eyaletinde bir bölge

Arapça kökenli

el-Beyhaki: Arap müellifi olup muhaddis ve Şafii fakihlerindendir

Arapça kökenli

Hükümdarların üstünü. Seçkin han. Beyhan Sultan: Mustafa III. kızı

Türkçe kökenli

(bkz. Beycan)

Türkçe kökenli

(bkz. Beycan)

Türkçe kökenli

"iki el arasındaki sevgi" anlamındadır. Kuran’ da yer alan bir kelimedir.

Arapça kökenli

1. Çok nazik, efendi, bey. 2. Hüzünlü.

Türkçe kökenli

(bkz. Beycan)

Türkçe kökenli

Nazik insan

Türkçe kökenli

Eve ait, evle ilgili

Arapça kökenli

Baş adet, adetleri yerine getiren

Türkçe kökenli

Kabe

Arapça kökenli

1. Daha ak, çok beyaz. 2. Günahtan kaçınmış. Günahla kirlenmemiş.

Arapça kökenli

1. Beyoğlu. 2. Soylu kimse. - Farsçadan birleşik isim olarak Türkçeleştirilmiştir.

Türkçe kökenli

Lekesiz, tertemiz gül anlamındadır.

Türkçe kökenli

Işık saçan nur

Arapça kökenli

Beyzavi (Abdullah b. Ömer). İranda yaşamış Tefsir ve Kelam alimi. Şafii mezhebindendir. Tefsirin yanında fıkıh usulü, kelam ve irab hakkında eserler vermiştir

Arapça kökenli

Süs, benek, zinet

Türkçe kökenli

Dünya meclisi, sohbet toplantısı. Bezm-i Alem Sultan. Sultan Abdülmecidin annesi

Arapça kökenli

Bağlılığını, itimadını bildirmek. Birisinin hakemliğini veya hükümdarlığını kabul etmek. El tutarak bağlılığını alenen izhar etmek. Bağlılığını tazelemek. * Rey vermek.

Arapça kökenli

1. Cansız, ruhsuz. 2. Canını esirgemeyen, şehit.

Farsça kökenli

Başlama, başlangıç

Arapça kökenli

Hindistanda yerleşmiş Farsça yazan büyük Türk şairi

Türkçe kökenli

Evlenmemiş, çouğu olmamış

Türkçe kökenli

Bilge, bilgili.

Kürtçe kökenli

İyi gün, güzel gün anlamında. Bihruze Hatun: Şah İsmailin zevcesi. Çaldıranda yenilip her şeyini bırakan Şah İsmailin zevcesi

Farsça kökenli

Pek iyi, daha iyi

Farsça kökenli

En iyi, pek iyi

Farsça kökenli

Benzersiz, eşsiz

Türkçe kökenli

Şehirler bölge, eyalet, memleket isimlerini ifade için terkiplerde kullanılır

Arapça kökenli

Su gibi ıslatan, ıslatış, ıslaklık. Bilal b. Raba: İslamın ilk müezzini, Habeş asıllı olup İslamı köle olarak ilk kabul edenlerden birisidir

Arapça kökenli

Süslü ve işlemeli kılıç kemeri

Türkçe kökenli

Ay gibi asil ol

Türkçe kökenli

1. Bel, belleyen, yer kıran, kürek çeken. 2. İstihkam neferi.

Farsça kökenli

Güç, kuvvet

Türkçe kökenli

Bilgili, görgülü, anlayışlı

Türkçe kökenli

Bilgili, iyi geniş, derin, bilgi sahibi kimse

Türkçe kökenli

Kutluk Hanın annesi. Türk hükümdarı (VIII.yy-)

Türkçe kökenli