İ harfiyle başlayan bebek isimleri ve anlamları

Allaha tabi olma, uyma

Arapça kökenli

YEVM-İL KIYAME Kıyamete kadar.

Arapça kökenli

Sevmek, bir şeyleri birleştirmek, üst üste koymak anlamlarını taşır. Kureyş suresinde bulunur.

Arapça kökenli

Su perisi

Bilinmiyor kökenli

Su kenarlarında yetişen küçük bir bitki türü

Türkçe kökenli

Selçuklularda köy yöneticisi

Türkçe kökenli

Uygur ve karluklarda hükümdara bağlı yüksek devlet memuru, idareci anlamında "ilteber" veya "elteber" unvanları kullanılmıştır. Diğer yandan türkçe’de "ilver" anlamında "ilber" sözü kullanılmaktadır.

Türkçe kökenli

Bir müddet "vali" karşılığında resmen kullanılan uydurma kelime

Türkçe kökenli

Eski Türklerde ve Osmanlılarda bazı oymak beyleri ve ileri gelenler için kullanılan ünvan

Türkçe kökenli

Bir ülkenin tanınmış saygın, bilgin kişisi

Türkçe kökenli

Ülkenin canı, sevdiği kişisi

Türkçe kökenli

Anlamı konusunda bilgi sahibi olan ziyaretçilerimiz bize yardımcı olabilirler.

Bilinmiyor kökenli

Ülkenin en sağlam, güçlü, kuvvetli kişisi

Türkçe kökenli

1. Ülkenin denizi. İldeniz Şemseddin: Azerbaycan Atabeyleri diye de anılan İldenizler Sülalesinin kurucusu. Kıpçaklardandır. (Öl. 1175).

Türkçe kökenli

1. Parıltı, parlayış. 2. Alacakaranlık.

Türkçe kökenli

1. Yıldız. 2. Gündönümünden 10 gün önceki zaman.

Türkçe kökenli

İlenmek amacıyla söylenen söz, ilenme

Türkçe kökenli

1. Huzur. 2. Yan, yön, karşı taraf.

Farsça kökenli

1. Eski Türklerde at koşularına ve tören olarak yapılan koşulara verilen ad. 2. Atın dört nala koşması.

Türkçe kökenli

1. Çok çabuk, hızlı. 2. Hücum, akın. 3. Verilen söz. 4. Havanın parlak, açık olması. 5. Öfke.

Türkçe kökenli

1. Artukluların Mardin ve Silvan kolundan iki Atabeyin adı. 2. Komutan, önder.

Türkçe kökenli

1. Atın dört nalla koşması. 2. Hücum, akın. 3. Çankırı ilinin ilçe merkezi. 4. Batı Karadeniz bölgesinin en yüksek dağ kitlesi.

Türkçe kökenli

(bkz. Ilgar)

Türkçe kökenli

1. İki nesne arasındaki bağ, alaka. 2. Kimyada bir cismin başka bir cisimle birleşmeye olan meyli.

Türkçe kökenli

1. Soy sop. 2. Sürü. 3. Çoban. 4. Hısım, akraba.

Türkçe kökenli

1. Serap. (bkz. Serap). 2. Gök erimi, serap. 3. Belli belirsiz.

Türkçe kökenli

Kumlu topraklarda yetişen ve çit bitkisi olarak kullanılan ağaççık

Türkçe kökenli

Engel, mania.

Türkçe kökenli

1. Ülkenin gülü. 2. Çok güzel kadın.

Türkçe kökenli

Halk, ahali

Farsça kökenli

1. Allah tarafından insanın gönlüne doldurulan şey. 2. Peygamberin gönlüne gelen ilahi düşünceler. 3. Günlük, olağan şey. 4. İçe-gönüle doğma.

Arapça kökenli

(bkz. İlham)

Arapça kökenli

Moğol hükümdarlarına verilen unvan

Farsça kökenli

Ilıkça, biraz ılık

Türkçe kökenli

Hükümdar ve hükümdar ailesi mensuplan

Türkçe kökenli

Karahanlı hükümdar.

Türkçe kökenli

1. İlk kan. 2. İranda İlhanlılardan sonra bir devlet kuran Türk hükümdarı.

Türkçe kökenli

Yeni ay, ayın ilk hali

Türkçe kökenli

Yılın ilk mevsimi, bahar

Türkçe kökenli

İlk doğan kız çocuklarına verilen ad

Türkçe kökenli

Ben ilkim anlamında

Türkçe kökenli

İlk doğan erkek çocuklarına verilen ad

Türkçe kökenli

1. Kendisinden türetilen ilk madde. 2. Temel düşünce, temel kanı, umde, prensip. 3. Temel bilgi. 4. Öncül. 5. Davranış kuralı.

Türkçe kökenli

Yeni ilkeler, kanunlar koyan hükümdar, yönetici

Türkçe kökenli

İlke kelimesinin iyelik eki almış hali. İlke’nin anlamı : 1. Kendisinden türetilen ilk madde. 2. Temel düşünce, temel kanı, umde, prensip. 3. Temel bilgi. 4. Öncül. 5. Davranış kuralı.

Türkçe kökenli

İlk doğan çocuk

Türkçe kökenli

İlker: İlk doğan çocuk ve Can: Hayat İsimlerinden meydana gelmiştir.

Türkçe kökenli

İlk doğan çocuklara verilen ad

Türkçe kökenli

Önce, öncelikle, uydurma bir kelime

Türkçe kökenli

İlk doğan kız çocuklarına verilen isim

Türkçe kökenli

İlk ay, ayın ilk hali

Türkçe kökenli

Uzun süre çocuğu olmayanların daha sonra ikiz ve üçüz çocukları olduğunda verilen isim

Türkçe kökenli

(bkz. İlknaz)

Türkçe kökenli

İlk baş, ilk önce, birinci

Türkçe kökenli

(bkz, İlknaz)

Türkçe kökenli

Kutlu, mutlu, uğurlu ülke

Türkçe kökenli

Kutsal ülke

Türkçe kökenli

İlk sevgili manasındadır.

Türkçe kökenli

İlkbahar, yaz başlarında doğanlara verilen ad

Arapça kökenli

Gökyüzünün ve cennetin en yüksek tabakası

Arapça kökenli