Ç harfiyle başlayan bebek isimleri ve anlamları

Arabistanın yerli kabilelerinden birinin adı

Arapça kökenli

Uğraşan, çalışan. Çaba ve gayret gösteren

Arapça kökenli

Çalışma, çabalama, uğraşma. - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır

Arapça kökenli

Cehm b. Safvan: İslam kelamcısı. Mürcie ve Mutezile kelamından kendisine ait inanç kaidelerini belirleyerek özel bir akım geliştirmiştir. Öğrencileri II. yy.a kadar Cehmiye inancını taşıyarak, Tirmizde yaşadılar. Daha sonra Eşariye mezhebine girmişlerdir

Arapça kökenli

Kurtubada yerleşmiş, birçok alim, fakih, vezir yetiştirmiş meşhur bir Arap ailesi

Arapça kökenli

1. Gözüpeklik. 2. Yiğitlik. 3. Kahramanlık.

Arapça kökenli

1. Büyüklük, ululuk azamet. 2. Hiddet, öfke. 3. Allahın "Kahhar, cebbar, mütekebbir" gibi sertlik ve büyüklük ifade eden sıfatları. Kuranda Rahman suresi 27, 78. ayetlerde geçmektedir. Zül Celali; Celal sahibi Allah.

Arapça kökenli

1. Dini savunan. 2. Dinin ululadığı, övdüğü. Celaleddin Harizmşah: Son Harizm hükümdarı (Öl. 1231). Celaleddin Rumi: Ünlü Türk mutasavvıfı, Mevlana. - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılmaktadır.

Arapça kökenli

Büyüklük ululuk, hışım

Arapça kökenli

1. Kahraman, cesur, atak, delikanlı, yiğit. 2. Genç sağlıklı, gürbüz.

Türkçe kökenli

Moğol kavminin bir kolu olup birçok kabileyi bünyesinde toplamıştır. Celayirliler devleti, kendisine İlhanlılar devletini örnek almıştır

Türkçe kökenli

1. Efendi, nazik ve kibar. 2. Şehir terbiyesi almış okuryazar kimse. 3. Osmanlı devletinin ilk devirlerinde şehzadelere verilen unvan. Musa Çelebi, Süleyman Çelebi. - Mevlevi tarikatının başı bu adla anılırdı. Mevlana veya Hacı Bektaş soyundan olan kimse.

Türkçe kökenli

1. Yakışıklı delikanlı. 2. Tepelerin kar tutmayan kuytu yeri. 3. Açıkgöz, becerikli, kurnaz. 4. Evlerin dışında bulunan saçak.

Türkçe kökenli

Yaralanarak kaçan av hayvanı

Türkçe kökenli

1. Su verilip sertleştirilen demir. 2. Çok güçlü kuvvetli. 3. Kısa kesilmiş dal.

Türkçe kökenli

Çelik gibi güçlü el

Türkçe kökenli

Çelik gibi güçlü kimse

Türkçe kökenli

Güçlü hakan, yönetici

Türkçe kökenli

Güçlü soydan gelen kimse

Türkçe kökenli

(bkz. Çelik)

Türkçe kökenli

(bkz. Çelik)

Türkçe kökenli

Güçlü, kuvvetli

Türkçe kökenli

1. Büyük, ulu. (bkz. Celal). Allah için sıfat olarak kullanılır. 2. Osmanlı devletinde vezir ve müşir rütbelerinde bulunanlara hitapta bu sıfat kullanılırdı. 3. Güzel sanatlarda bir yazı stili.

Arapça kökenli

Ulu, yüce ay

Türkçe kökenli

(bkz. Celil)

Arapça kökenli

1. Yerini yurdunu terk etmek. 2. Tasavvufta, kulun, Allanın sıfatlarıyla halvetten çıkışına ve fena fillahda fani oluşuna denilir. Celvetiye; Aziz Mahmud Hüdayinin kurduğu tarikatının adı.

Arapça kökenli

1. Toplama, biraraya getirme, yığma. 2. Hükümdar, şah. 3. Süleyman Peygamberin lakabı. 4. Büyük İskenderin lakabı. Cem Sultan: Fatih Sultan Mehmedin Çiçek hatundan olma oğlu (1459-1495).

Arapça kökenli

Yüz güzelliği, zahiri ve batıni güzellik. Allahın rahmetle tecellisi. Allahın lütuf, ihsan, rıza sıfatlarının karşılığı

Arapça kökenli

Güzellik taşıyan

Arapça kökenli

Allah’ın, güzellik, ikram, ihsan, ince sanat gibi mânâları ihtivâ eden sıfatlarına verilen isim.

Osmanlıca kökenli

1. Dinin cemali, parlak yüzü. Daha çok şeref unvanı olarak kullanılmıştır. el-Cevad el-İsfahani tarafından ilk defa kullanılmıştır.

Arapça kökenli

Allahın lütfü, bağışı

Arapça kökenli

1. Salına salına yürüyen. 2. Nazlı sevgili.

Farsça kökenli

Yüz Nuru/ Güzellik Nuru

Arapça kökenli

Otlak. Çimenlik

Farsça kökenli

Hükümdarlar hükümdarı, Büyük İskender’in lakabı

Türkçe kökenli

1. Güzel erkek. 2. İyilikle anma. 3. Eskiden okullarda verilen başan kağıdı.

Arapça kökenli

1. Güzel kadın. 2. Gönül almak amacıyla yapılan davranış. 3. İlk Emevi devrinde yaşamış meşhur Arap şarkıcısı.

Arapça kökenli

Işık, nur topluluğu, çok nurlu, aydınlık kimse

Arapça kökenli

1. Ateş. 2. Kor halinde ateş. 3. Şubat ayında azar azar artan sıcaklık. 4. Hacıların Mina’da şeytan taşlaması. Küçük taş parçası. Arafat’ta hacıların şeytan taşlamaları.

Arapça kökenli

Cemre ve Su kelimelerinin birleşiminden meydana gelen bir isim. Bknz. Cemre

Türkçe kökenli

1. Hz. Süleyman. 2. Cemşidin oğlu.

Farsça kökenli

Cemşasbın babası

Farsça kökenli

"Yan"manasına gelir. Şeref, onur ve büyüklük terimi olarak kullanılır. Hazret, Cenab-ı Hakk, Cenab-ı Halik, Allah. - Dil kuralı açısından "b/p" olarak kullanılmaktadır

Arapça kökenli

Kalb, yürek, gönül

Arapça kökenli

Manevi büyüklük / Onur

Arapça kökenli

Savaşçı, silahşor. Savaşı seven, savaşkan, dövüşken.

Farsça kökenli

Orman

Farsça kökenli

(bkz. Cengaver)

Farsça kökenli

Cengiz Han. Moğol İmparatorluğunun kurucusu, asıl adı Timuçindir. Moğolcada Çing sıfatının çoğulu olarak, güçlü, kuvvetli anlamındadır. İslam ülkelerine düzenlediği seferlerle acımasız ve gaddarca müslümanları katletti. İslam medeniyetine büyük ölçüde tahribat verdi

Türkçe kökenli

Eski moğollarda moğol hükümdarı.

Arapça kökenli

Harp, savaş, kavga. - İsim olarak kullanılması uygun değildir. Hz. Peygamberin değiştirdiği isimlerden birisi

Farsça kökenli

İyi savaşan, savaşçı

Türkçe-Farsça kökenli

Savaş askeri, savaş için yaratılmış olan. "savaşçı"

Türkçe kökenli

Cenk ve tuğ kelimelerinin birleşiminden oluşmuş bir isimdir.

Türkçe kökenli

1. Uçmak. 2. Bahçe. 3. Çok ferah ve havadar yer. 4. Firdevs. - Allahın insanlara müjdelediği, ölümden sonraki alemde bulunan, Allaha inanan, günah işlememiş veya günahlarından temizlenmiş olanların gireceği fevkalade güzel yer. 8 cennet olduğu rivayet edilmiştir. Daru1-Celal, Darus-Selam, Cennetül-Meva, Cennetü1-Huld, Cennetün-Naim, Cennetül-Firdevs, Cennetül-Karar, Cennetü1-Adn.

Arapça kökenli

1. Yağ kandili, lamba, mum. 2. Atın şaha kalkması. 3. Çırak edilme. 4. Bir memuriyete ve ihsana nail olan. 5. Vazifesinden emekli edilen.

Farsça kökenli

Erguvan çiçeğinin latince de ki adı.

Latince kökenli

Halk ağzında "ceylan" anlamına gelir

Türkçe kökenli

Asker, savaşçı

Türkçe kökenli